Brabants Dagblad

Tue, 21 Jun 2011 19:26:11 +0200

Zoemende mechanische vogeltjes en een mobiel carillon. De Bossche beiaardweek had gisteravond een wel heel ongewone aftrap. In de piepkleine serre van De Muzerije is de komende dagen de uitzonderlijke 'Humming Birds' installatie van kunstenaar Bert Vogels en stadsbeiaardier en componist Joost van Balkom te bewonderen. Twee Bosschenaren die een wonderbaarlijk, mechanisch muziekinstrument hebben gecreëerd dat vorige zomer haar première beleefde op de grote beiaard van de Sint-Janskathedraal. Het principe van de 'Humming Birds' (kolibries) is uitermate vernuftig: 28 kleine mechanische vogeltjes timmeren met een houten snaveltje op de onderste rand van de klokken en zorgen voor een zeer transparant, boventoonrijk klankspektakel. De concerten op het Theaterfestival Boulevard 2010 waren een succes en op aandringen van Bart van Dongen van stichting Intro-in situ uit Maastricht werd de installatie omgebouwd tot een handzamer muziekinstrument. Voor deze transformatie worden de vogeltjes op een kleinere, mobiele beiaard gemonteerd. Middels een midi-keyboard zijn de 'humming birds' nu direct te bespelen door een musicus, en is de wereld een concertinstrument rijker.

Tijdens de openingsavond van de 22e beiaardweek mochten improvisatoren Jacob Lekkerkerker en Mike Roelofs zich aan het instrument wagen. Kerkmusicus en organist Jacob Lekkerkerker stelde vooral de zoektocht centraal. Behoedzaam tastte Lekkerkerker het hele klankspectrum af, daarbij het originele zware geluid van de beiaardklokken combinerend met de ratelende 'humming birds'. Hier en daar plaatste hij zelfs wasknijpers tussen de keyboardoetsen om aanhoudende zwiepende akkoordenreeksen uit de 'humming birds' te toveren. Lekkerkerkers improvisatieset was met ongemakkelijke stiltes doorspekt, maar op de mooiste momenten kon hij schilderen met klank. Jazz musicus Mike Roelofs wist van begin tot eind te boeien met zijn inventieve spel. Roelofs werkte thema's uit, liet melodieën opbloeien en raakte gedurende zijn ietwat te lange set verliefd op de klank van het nieuwe instrument. Roelofs liet het instrument zingen en kon het niet nalaten zelf mee te fluiten. Een schitterend instrument met een breed uitwaaierend, glashelder klankenpalet. En het ziet er nog fraai uit ook. Zaterdag om 16:30 geeft Joost van Balkom nog een concert op zijn instrument dat tot en met zondag ook nog iedere middag van 12:00 tot 18:00 is te bewonderen als installatie in De Muzerije.

Mark van der Voort

Kunsttijdschrift Vlaanderen

Wed, 12 May 2010 14:34:22 +0200

Pianist-componist Mike Roelofs (1980 Tegelen) is een Nederlandse Limburger die ondanks zijn jonge leeftijd al ruim tien cd’s uitbracht in diverse bezettingen. Hij werkt daarnaast ook als sessie-muzikant en als producer. In al die disciplines geniet hij een uitstekende faam. Geregeld vallen hem dan ook prijzen ten deel. Zo won hij in 2008 de prijs voor de beste compositie, uitgereikt door de Dutch Jazz Competition op het North Sea Jazz Festival. Catharsis is de eerste cd die hij opneemt met Geert Roelofs (dr) - geen familie - en Werner Lauscher (b) als ritmesectie.

Het schijfje telt elf composities, alle van de hand van de begaafde pianist. Ze worden zonder uitzondering gekenmerkt door een combinatie van fijnzinnige swing en melodieën die zich niet onmiddellijk, maar eerder verleidelijk traag ontvouwen. Roelofs betoont zich daarbij een pianist met een herkenbaar muzikaal handschrift. Zijn spel benadert de luisteraar niet frontaal, maar zijdelings. Hij schotelt hem geen hapklare brokken voor, maar delicate amuse-gueules. Appetizers voor een publiek van fijnproevers. De ritmesectie vervult bij dat alles geen dienende rol, maar plaatst zich nadrukkelijk op de voorgrond, zonder de pianist ooit in verdrukking te brengen. De typische korte, droge tikken van Geert Roelofs’ drumstokken contrasteren daarbij mooi met de warme klank van de bas van Werner Lauscher. Muzikale maturiteit verpakt in een intelligent pianotrio dat aan het historische begrip swing een nieuwe dimensie toekent, het als het ware nieuwe vleugels aanbindt, zodat het kan opvliegen in een tijd getekend door complexiteit. Louterend.

Patrick Auwelaert

Kunsttijdschrift Vlaanderen, jaargang 59, nr 330, april 2010

Catharsis. Audio-cd 61 min, productie Michel Bisceglia, opname Pino Guarraci, mix Pino Guarraci en Michel Bisceglia, Prova Records, PRO906-CD09, www.provarecords.com, 2009

Kwadratuur.be

Mon, 15 Feb 2010 12:12:09 +0100

Voor wie het nog niet doorhad: de aparte naam van dit trio slaat op de aanwezigheid van twee Roelofsen (die overigens geen familie zijn) en één Lauscher. De twee naamgenoten zijn pianist Mike en drummer Geert, beide Nederlanders die samen met de Duitse bassist Werner Lauscher het moeilijk bekkende Roelofs2 Lauscher Trio vormen. De in Nederland gelauwerde Mike Roelofs is de muzikale bezieler van dit project waarin hij bijgestaan wordt door een duo met een voorgeschiedenis. Werner Lauscher en

Dagblad de Limburger

Tue, 5 Jan 2010 16:58:54 +0100

Veel pianotrio’s in de jazz zijn - de naam geeft het al aan - vooral vehikels ter meerdere eer en glorie van de pianist. Roelofs2Lauscher Trio vormt een uitzondering op die regel. De Heerlense drummer Geert Roelofs en de in Aken geboren en in Duitstalig Belgie woonachtige bassist Werner Lauscher vormden jarenlang een hechte drie-eenheid met de Venlose pianist Glenn Corneille.

De Roelofsen van de Jazz

Tue, 20 Oct 2009 14:08:55 +0200

Bekende namen uit de Limburgse jazz komen samen in Roelofs2Lauscher Trio.
Zaterdag speelt het trio tijdens de Jazz Promenade Maastricht, zondag 15 november tijdens Heerlen Jazzt. Een gesprek met de twee Roelofsen uit de groep.

Naamsverwarring is aan de orde van de dag. En die ene vraag keert steeds terug: ‘Zijn jullie familie van elkaar?’

Jazz in de bieb

Wed, 26 Nov 2008 14:44:50 +0100

Tegen de achtergrond van de grootste verzameling boeken in Heerlen. Literaire hoogstandjes, fictie, kasteel gekeuvel, kinderhoekje, jeugdboeken, de wereld van duizenden werkelijkheden, van de jungle in Oeganda tot het postkantoor van Simpelveld; op het oog netjes geordend, inhoudelijk sensationeel. Immers de bieb beleef je met passie, althans zo luidt de meest recente reclame kreet aan de muur. Vanavond klopt dat in ieder geval. Het zijn echter niet de boeken die voor de vervoering zorgen, maar enkele frisse Limburgse Helden. Iemand is op het idee gekomen om dit concert, dat op zichzelf al bijzonder is, in de bieb neer te zetten. Dat pakt dus bijzonder fraai uit. Mooie, volronde akoestiek, licht educatieve inleiding bij elk nummer door drummer Geert Roelofs en vervolgens gaan de remmen los.

Award voor Limburger Mike Roelofs op North Sea

Mon, 14 Jul 2008 19:39:06 +0200

Mike Roelofs uit Grubbenvorst heeft zaterdagavond de award voor de beste compositie gewonnen tijdens de Dutch Jazz Competition. Hij kreeg de prijs voor het stuk ‘From Babel to Bethel’.

De finale had plaats op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam. De jury stond onder leiding van de Belgisch gitarist Philip Catharine. De pianist nam met zijn groep in de finale op tegen drie andere formaties. De Mike Roelofs Band betradt als eerste het strijdperk, nadat beroepsouwehoer en presentator van dienst Jules Deelter ruim een kwartier had gebruikt voor zijn aankondiging.

De prijs voor beste groep ging naar het Srd-jan Ivanovic Blazin` Quartet. De bassist van dat gezeschap, Mihail Ivanov, werd uitgeroepen tot het beste nieuwe talent.

`From Babel to Bethel’ is een wat experimenteler stuk binnen het repetoire van Roelofs. Qua sfeer roept het herinneringen op aan het werk van Charles Mingus en Eric Dolphy. De award voor beste compositie ging als eens eerder naar een Limburger: in 2002 won Horstenaar Egbert Derix (Searing Quartet) met ‘Exit Ego’. Twee jaar daarvoor werd de Venlose pianist Glenn Gorneille aangemerkt als nieuw talent.

Paul van der Steen

Mike Roelofs wint Glenn Corneille prijs 2008

Wed, 30 Jan 2008 14:56:14 +0100

De jury (bestaande uit Danny Sahupala, Bert van den Brink en Geert Roelofs) vermeldt over winnaar Mike Roelofs in haar rapport:

Net zoals twee jaar geleden, is gebleken dat het tijd nodig heeft om tot een rechtmatige winnaar te komen. Ook deze keer was de keuze erg moeilijk omdat de kandidaten qua instrumentale beheersing niet voor elkaar onder deden.

Toch is de jury tot een unanieme beslissing gekomen, waarbij het feit dat hij zijn muzikant zijn, net zoals Glenn, in de breedste zin van het woord uitdraagt, zeer bepalend is geweest.

Mike Roelofs beheerst zijn instrument buitengewoon goed. Daarnaast is hij niet stijl gebonden, componeert, arrangeert, initieert, organiseert, produceert, improviseert hij en is hij inzetbaar als zowel frontman als sideman. Hij soleert met gemak over de meest uiteenlopende muzikale tradities en weet toch zijn eigen stem te behouden. Een eigenheimer die de ruimte moet krijgen om zijn eigen ding te doen. Dat moet hem natuurlijk wel gegund worden en dat heeft de jury doen besluiten de Glenn Corneille prijs 2008 toe te kennen aan Mike Roelofs.

Recensie ‘Roepaen Sessions’

Wed, 26 Dec 2007 14:30:50 +0100

Het nieuwe album van de Noord-Limburgse jazzformatie genaamd 'Mike Roelofs Band' is in zijn geheel opgenomen in Ottersum in Cultureel Podium Roepaan, vandaar de titel 'Roepaen Sessions' in februari 2006 en uitgemixt in Boekend. En is vanaf juni dit jaar te verkrijgen. Het witbedrukte schijfje is voorzien van een kartonnen 'digipack' in het sereen, noem het goddelijk, wit. De gedrukte tekst is enkel in het zwart en rood. Het mooie 'artwork' is in een typerende Florentijn-Bruningstijl; Krullen en lussen. Tot en met de layout is het album een geheel Limburgse, gedistingeerde productie dus.
Het ensemble bestaat uit geen onbekenden uit de Limburgse jazz-scene. Zo horen we onder anderen Sjoerd Rutten wederom op drums en Peter Hermesdorf op tenor saxofoon, met uiteraard Mike Roelofs, de drukbezette pianist als muzikaal leider.
Een nieuw album kan niet beter beginnen dan met de opener van deze. Het nummer heet 'Quantum Leap' en bevat een vingerknippend lekkere swing. Van het begin met de hese saxofoontonen tot de opbouw in de solo naar het drukke thema. De conga's door Ron van Stratum geven het nummer met vlagen zelfs een sfeer waarbij een gevulde tafel 'mixed fajitas' niet zou mogen ontbreken. De fade-out van het eind van dit nummer, lichtjes overgedaan bij 'Narwhal', doet afbreuk aan de toegeschreven muzikale creativiteit van de heren. Daar is toch wel wat beters voor te verzinnen? Maar liever dat nog dan het afgezaagde bedanken van God. Maar hier zal iedereen wel zijn persoonlijke en doordachte redenen voor hebben. Mijn nieuwsgierigheid daarnaar wordt mede opgewekt door de titel van het derde nummer 'From Babel to Bethel', waarvan het eerste deel, wellicht disrespectvol overkomend, doch niet zo bedoeld, als werktitel 'het Pink-Pantherstuk' had kunnen hebben. Hierna barst het nummer echter los in een kanonnade van experimentele uitspattingen en solo's.
Een soortgelijke apotheose van solo's, maar met een geheel andere insteek, is te horen in het nummer 'Kojak Investigations'. De titels zetten wel aan tot nadenken, maar heel ver kom je hierin niet. Titelverklaring blijft het lastigste bij instrumentale bands. Dit laat de band, heel verstandig, vooralsnog over aan onze verbeelding.
De zeven nummers, goed voor ruim vijftig minuten oorstrelende, zinderende muzikaliteit. Vijftig minuten gevuld met zeer afwisselende nummers, zelfs nummers gevuld met afwisseling. Van saxofoonsolo's die je in een donker steegje van New Orleans neerzetten, tot hoofdbuigend technisch samenspel.
'Roepaen Sessions' is niet een plaat die je aanzet terwijl je aan het stofzuigen bent of wellicht de afwas doet. Maar het is er een die verdiend aandachtig beluisterd te worden, waar de onderlegde muzikanten dit al niet van nature afdwingen. Het album is een heerlijke aanvulling op de Limburgse jazz in onze platenkasten.

Jerry van Rooyen award 2007 gaat naar Mike Roelofs

Sun, 25 Nov 2007 14:59:18 +0100

De Jerry van Rooyen Award wordt jaarlijks op het Jazztival Maastricht uitgereikt aan een persoon, groep of beweging die uitzonderlijk bijdraagt aan de verrijking van de jazzcultuur in onze regio.

Het noorden van Limburg is het land van de rootsmuziek: texmex, americana, blues en soul gedijen er wonderlijk goed. In het hart van deze streek, in het buitengebied van Grubbenvorst, huist een jazzpianist die dit gevoel in zijn spel legt. 'Een uit de chloor getrokken neger', noemde hij zichzelf ooit. Wit van buiten. Zwart van binnen. Mike Roelofs tovert een veelheid van sferen uit zijn toetseninstrument: van de gospel van een zondagochtend tot de lome funk van een zomeravond.

Mike Roelofs Band - Tour

Sat, 7 Jan 2006 15:00:48 +0100

Spannende hoogtepunten met rafelrandjes
bij Mike Roelofs Band zaterdag 7 januari
2006, Theater aan het Vrijthof, Maastricht

Mike Roelofs is op tour. In samenwerking met
de Limburgse jazzorganisatie SLIM (Stichting
Limburg GeImproviseerde Muziek) geeft zijn
band een rits concerten op de eigen SLIM-
podia en nog een handvol locaties in
Nederland en België. Het Theater aan het
Vrijthof in Maastricht had de primeur. Voor de
afwisseling zat de zaal weer eens goed vol
met nieuwsgierige jazzliefhebbers. Er zijn bij
SLIM de laatste tijd grotere hotemetoten langs geweest die minder volk op de been hebben gekregen. De pianovirtuoos Mike Roelofs begint dan ook langzamerhand een
household name te worden in de regionale jazzscene.

De tour is bedoeld ter promotie van de cd 'Cambrinus Sessions', die live werd opgenomen in de herfst van 2004. Bij dit concert is van de oorspronkelijke blazers alleen trompettist Ryan Carniaux overgebleven. Diens broer Brendan, die op de cd meespeelt, is bij deze tour vervangen door Peter Hermesdorf op tenorsax en Milan Bonger op altsax. Alledrie hebben ze ook composities ingebracht, die de band evenwel samen met de stukken van Roelofs tot één coherent bandgeluid weet om te smeden.

Bandleider Roelofs heeft een goede neus voor musici, en geeft deze vervolgens alle ruimte om hun sterke punten te botvieren. Een absolute belevenis is bijvoorbeeld drummer Samuel Dueshler. Nog nooit heb ik een drumstel zo hard om genade horen kreunen. Dueshler trekt bekken als een waanzinnige, en combineert moeiteloos kneppel-hard swingende grooves met spastisch uitziend en ultiem ontregelend gemaai, dat op een vreemde wijze de muziek toch altijd verder brengt. Bassist Caspar van Meel strooit met ankerpunten, hei- en hectometerpalen, en houdt de zaak kundig bij elkaar. Daarnaast horen we hem prachtig strijken op de contrabas, iets waarvan Roelofs in z'n arrange-menten dan ook graag misbruik maakt.

De drie blazers hebben schitterend gearrangeerde tutti's gekregen. Doordat die worden afgewisseld met soms extreem heftige, uitgesponnen solo's, blijft het geheel spannend en toch toegankelijk. Een slimme zet. Vooral de ballade 'The Unwasted Time' zorgt met zijn blazersarrangement voor een ijzingwekkend rustpunt. Hetzelfde geldt voor het arrange-ment van het Beatles-nummer 'Nowhere Man'. Roelofs heeft over dat liedje een grote zak vol alternatieve akkoorden leeggeschud en past nog een onalledaagse truc toe. De vorm bestaat nu eens niet uit thema-solo-thema, maar de melodie blijft altijd aanwezig, wordt steeds door wisselende combinaties van bandleden overgenomen en verandert zodoende telkens de klankkleur onder de improvisaties.

Twee sets eigen composities is een enorme hoeveelheid muzikaal materiaal, voor het publiek en voor de musici. De muziek is aan de ene kant uitgebreid gearrangeerd en stelt daarnaast hoge eisen aan interactie, samenspel, improvisatie en interpretatie. Het mag niet verwonderlijk zijn dat een allereerste concert van een dergelijke band naast veel spannende hoogtepunten ook de nodige rafelrandjes vertoont. Men kan dat laatste natuurlijk erg vervelend vinden. Voor ondergetekende is het alleen maar een aansporing om later in de tour nog eens te gaan luisteren. Ik twijfel er niet aan dat de Mike Roelofs band de SLIM-tour zal aangrijpen voor een degelijke collectieve groeispurt.

Marten Schulp, 13.2.06

Jazz News mei 2004 Ryan Carniaux Quartet

Sat, 29 May 2004 15:32:09 +0200

Sinds tien maanden beschikt Kerkrade over een heus jazzpodium in loui's cafe. William Korver heeft met de Stichting Jazz in Kerkrade (SJIK) het initiatief genomen en er blijkt ruim genoeg aandacht voor jazz in deze stad.
Op 2 april trad het Ryan Carniaux Quartet op in Loui's Cafe. De jonge talenten Mike Roelofs (p) en Ryan Carniaux (tr) kennen we al van verschillende optredens in de regio. Ze brachten onlangs de CD 'Dialogin' uit, waarop ze zich als subtiel op elkaar inspelende jonge muzikale wonderen laten kennen. Deze avond speelden ze met de wel heel intrigerend spelende, jonge Zwitserse drummer Samuel Duehsler. Caspar van Meel (bass) verving de in Berlijn wonende Willem van Dijk en wist de muzikale explosie goed te begeleiden.

Recensie' Ich weit desse d'r bus' Playground

Fri, 21 May 2004 15:35:03 +0200

Arno's verhaal is bekend. Sterker nog; hij koketteert ermee. Ook op deze nieuwe cd. Op de achterzijde staat dat alle nummers geschreven zijn te Paschalis, juist ja, het instutuut waar Arno vorig jaar een tijdje heeft doorgebracht om 'de dingen op een rijtje te zetten'. En z'n drank en drugsgebruik blijft ook niet onbesproken. Niets nieuws onder de zon.  De muzikale invullings is wel veranderd. Waar op de vorige twee platen de blues domineerde, is op Ich weit desse d'r bus gekozen voor een jazzy aanpak, voornamelijk door de inbreng van toetsenist Mike Roelofs, die de plaat ook produceerde en arrangeerde. Dat pakt ontzettend lekker uit.

“Dialogin” Dagblad De Limburger

Fri, 5 Mar 2004 23:53:08 +0100

Duoplaten waarop pianisten met een blazer spelen. Uniek zijn ze niet, wel zeldzaam. Mike Roelofs gaat op "Dialogin" (Inbetweens Records) een goed gesprek aan met de in Maastricht woonachtige Amerikaanse trompettist Ryan Carniaux. Het is nog maar eens een bewijs dat de toetsenist Limburgs grootste jazzbelofte van het moment is. Zijn techniek is dik in orde, maar de meerwaarde zit hem in de soul die hij in zijn spel weet te leggen. Goed nieuws: er verschijnt later dit jaar nog meer plaatwerk van zijn hand.
Paul vd Steen

"Surfcake legt lat hoger!" Playground 09, 2003

Fri, 5 Mar 2004 15:47:42 +0100

Een conversatie met de drie grondleggers van dit project kwam moeilijk op gang, mede vanwege het feit dat project Surfcake bevlogen ambities belichaamt waarvan men niet zeker is of deze levensvatbaar zijn. Leon Bartels (29), Mike Roelofs (23) en Jurek Cruysberg (30) poneerden diverse stiltes die echter geenszins afbreuk deden aan het doel van ons bezoek. Woord en beeld werden toch gevangen, zij het aanvankelijk aarzelend.

Een impulsieve 'oorspeler'

Sat, 27 Apr 2002 16:00:46 +0200

Supertalent Mike Roelofs presenteert eerste cd in Heerlen.
Een impulsieve 'oorspeler'
Zo'n jaar of tien geleden begon Mike Roelofs met pianospelen. Inmiddels geldt hij als een van de grootste jazztalenten van Limburg. Maandag presenteert hij zijn eerste cd, Viewmusic, in Carnaval Du Jazz in Heerlen. "Als je muziek maakt, zijn de noten niet belangrijk."

Cd-Presentatie Trio Mike Roelofs

Sat, 27 Apr 2002 00:02:09 +0200

Op 25 mei 2003 in het Conservatorium van Maastricht Trio Mike Roelofs presenteert debuutcd ‘Viewmusic’
Op 25 mei a.s. presenteert het talentvolle en veelbesproken jazzgezelschap Trio Mike Roelofs zijn debuutcd ‘Viewmusic’. Plaats van handeling is het Conservatorium van Maastricht tijdens het Concours Chambre Céramique 2002. Locatie en gelegenheid zijn niet toevallig gekozen; Trio Mike Roelofs schreef de prestigieuze wedstrijd voor jonge jazztalenten in 2001 vanaf dezelfde plek op zijn naam. Viewmusic vormt het directe en tastbare resultaat van dit succes.